← Tüm bölümler

Sanne zat in haar tweede jaar en studeerde…

Sanne zat in haar tweede jaar en studeerde de psychologie, terwijl haar broer Tim voor de rechten had gekozen. Ze woonden samen in een klein appartement boven een bakker. Elke ochtend rook het hele huis naar warm brood. Op een dinsdag kwam Tim thuis met een brief van de universiteit: er kwam een excursie naar de Ardennen, drie dagen wandelen in de bergen. Sanne baalde er eerst van, want ze had liever een rustig weekend met een boek en warme chocola.
Tim wilde haar toch mee hebben en bleef haar aanmoedigen. Hij zei dat het een echt avontuur zou worden en dat ze later spijt zou hebben als ze thuisbleef. Ze bleven de hele avond discussiëren over de vraag of het slim was om te gaan. Uiteindelijk gaf Sanne toe. Zodra ze haar rugzak had ingepakt, voelde ze zich al een beetje beter. Tim nam zijn gitaar mee, want hij speelde graag muziek bij het kampvuur. In de trein vertelde hij haar een geheim: hij was eigenlijk zelf een beetje bang voor hoge bergen. Sanne moest lachen en probeerde hem te geruststellen met de woorden: "We gaan gewoon langzaam lopen."
De eerste dag was extreem zwaar. Het pad ging steil naar boven en de regen stopte niet. Op een middag namen ze een verkeerd pad en toen ze om zich heen keken, wisten ze dat ze waren verdwaald. Gelukkig kwam er een groep uit hun klas voorbij. Een jongen met een rode jas was zo sympathiek dat hij meteen zijn kaart uit zijn zak haalde. Sanne was normaal te verlegen om onbekende mensen iets te vragen, maar nu stelde ze wel tien vragen. De weg terug leek eindeloos, en pas na twee uur zagen ze de tenten weer.
's Avonds zaten ze bij het vuur en dronken ze thee. Iemand had stiekem een grote zak snoep meegenomen, en die ging rond. Tim speelde drie liedjes en iedereen zong mee. Sanne merkte dat ze het gevoel van de groep echt begon te waarderen. Ze voelde zich voor het eerst echt volwassen, omdat ze zelf een moeilijke keuze had gemaakt en die had volgehouden. Op de laatste dag maakten Tim en Sanne een overeenkomst: ze zouden elk jaar samen zo'n reis doen. Thuis schreef Sanne een kaart aan hun ouders, die haar altijd hadden gesteund bij nieuwe plannen. Onderaan schreef ze: "Veel liefs, van ons twee." Ze wenste alleen dat de volgende keer de zon zou schijnen. Later gingen ze nog even naar de kroeg om te vertellen hoe het was geweest.

Bu bölümün kelime listesi

aanmoedigen
het avontuur
balen
de chocola
discussiëren
eindeloos
de excursie
extreem
het geheim
geruststellen
de gitaar
de kroeg
liefs
de overeenkomst
de psychologie
de rechten
steunen
stiekem
sympathiek
verdwalen
verlegen
volwassen
waarderen
wensen
zodra