Een ongeluk in de tuinploeg
Youssef begon in maart bij een sociale tuinderij aan de rand van de stad. Het project bood werk aan mensen die al lang thuis zaten. De directeur zei tijdens het eerste gesprek dat de regio veel onbenut arbeidspotentieel heeft, en dat zijn organisatie dat wilde gebruiken. Youssef vond dat mooi klinken, maar hij was vooral blij met het buitenwerk. Zijn vorige baan was een kantoor zonder ramen geweest.
Zijn nieuwe werkplek was een lange bak met aarde, precies op heuphoogte. Elke ochtend zette hij zijn koffie op de rand en begon hij met wieden. In de zwarte grond bewoog steeds weer een dikke worm, wat hij eerst vies vond en later gewoon. Zijn collega Ineke legde uit dat die diertjes de bodem gezond houden. Youssef leerde snel en stelde veel vragen. Na een maand kende hij bijna alle planten bij naam.
In mei ging het mis. Youssef sneed met een scherp mes de touwtjes van de tomatenplanten door, terwijl hij tegelijk met Ineke praatte. Het mes schoot uit en raakte zijn linkerpols. Er stroomde meteen bloed over zijn arm. Ineke bleef rustig, drukte er een schone doek op en haalde de EHBO-koffer. Ze zei dat hij zich niet moest opwinden, omdat paniek de bloeding alleen erger maakt. Youssef ademde diep in en ging op een omgekeerde kist zitten.
De verpleegkundige in het gezondheidscentrum bekeek de wond zorgvuldig en zei dat er drie hechtingen nodig waren. Het had veel slechter kunnen aflopen. Het ergere zou geweest zijn als het mes een pees had geraakt, legde ze uit, want dan had hij maanden niet kunnen werken. Youssef schrok van die gedachte. Hij vroeg of hij zichzelf blijvend had kunnen verwonden. De verpleegkundige glimlachte en zei dat hij deze keer geluk had gehad.
Terug op de tuinderij veranderde er iets. De directeur markeerde met gele verf een zone rond de werktafels waar alleen mensen met handschoenen mochten komen. Youssef mocht twee weken geen zware dingen tillen, maar hij wilde zich niet helemaal terugtrekken uit het team. Hij hielp daarom met de administratie en de bestellingen. Op vrijdag ging hij naar de bank om contant geld op te nemen voor de weekmarkt, omdat de pinautomaat van de kraam kapot was. Onderweg bedacht hij dat het ergste aan zo'n ongeluk niet de pijn was, maar het idee dat je je werk kwijt kunt raken.
In juni mocht hij weer volledig meedraaien. Het litteken op zijn arm bleef zichtbaar, dun en wit. Ineke plaagde hem er soms mee, en hij lachte terug. Hij merkte dat hij voorzichtiger was geworden zonder angstig te zijn. Aan het eind van de zomer vroeg de directeur of hij nieuwe medewerkers wilde begeleiden. Youssef zei ja, en de eerste les die hij gaf ging over messen.
Vocabulary for this episode
overbrengen
uitzenden
vangen
het biljoen
struikelen
het busje
het visum
visueel
dwalen
de tarwe
waar dan ook
wie dan ook
kronkelen
opwinden
terugtrekken
opnemen (geld)
het arbeidspotentieel
de werkplek
de worm
het ergere
het ergste
de wond
verwonden
de pols
de zone